kerstfeest van de zondagsschool

Kinderkerstfeest in het Noorderhuukien 2009

Tegen twee uur beginnen we samen te zingen. Henk Kruithof heeft een aantal kerstliederen uitgezocht en Hermien begeleidt op gitaar. In de zaal zijn de schuifdeuren dichtgedaan, de ruimte is heel wat kleiner en de kinderen zitten gezellig om de tafel. Het staat echt knus zo. Iedereen heeft een liturgie op de stoel gevonden en die wordt gevolgd.
We zingen nog een aantal liederen en dan draagt Henk deze kerstviering op aan de Here God.

Gea vertelt het Kerstevangelie, schildert de thuissituatie van Maria en haar vriend Jozef. Het bezoek van de engel doet Maria zeggen: Er zal met mij gebeuren wat u heeft gezegd. Jozef krijgt ook een droom dat het Gods werk is dat Maria in verwachting is en besluit niet te vertrekken. Ze gaan trouwen en samen de profetieën in de bijbel lezen. Ze ontdekken dat God doet wat Hij beloofd. Keizer Augustus wil dat iedereen zich laat inschrijven. Voor Jozef en Maria is dat Bethlehem. Niks toevallig! Dit was ook voorspeld 700 jaar geleden door Micha. De gezonde baby wordt geboren en ze geven Hem de naam Jezus, Redder. Hij is de lang beloofde Verlosser.
Ook voor ons is Hij de Verlosser. Ieder Die Hem aanneemt als Verlosser zal behouden worden. Dan zal het oog te zien zijn in ons leven dat we Hem liefhebben en volgen. We hebben een heerlijke toekomst. Want God doet wat Hij belooft.

De kinderen hebben ook een kerststuk ingestudeerd. "Het kerstverhaal in dichtvorm" wordt opgedragen. Allemaal hebben ze de tekst keurig uit het hoofd geleerd en het samen zingen maakt alles tot een mooi geheel. Toepasselijke liedjes met een pittig tempo doen het goed. Esmee, Bridget en Isa hebben samen een optreden en zingen ´Stille Nacht´. Ze zingen prachtig, het klinkt heel vertederend. Willie noemt nog even dat het heel fijn zou zijn als er kinderen bijkomen op de zondagsschool. We kijken er naar uit.

Henk Kruithof vertelt het vrije verhaal; "Voor elk die in het duister dwaalt".
3 mensen; Vladimir, Anna , en Valeri lopen op een bospad. Ze lopen ergens naar toe waar niet met anderen over gesproken mag worden. Gisteren gingen ze met de trein en toen was daar een man in de trein die hen steeds aankeek. Ze vonden dat niet fijn. Zou hij hen hebben horen praten? Het is nl. verboden om maar iets over de Here Jezus te zeggen. Soms worden er Bijbels gesmokkeld naar landen waar ook niet over de Here Jezus gepraat mag worden. Dat vinden ze heel fijn. Maar vandaag vindt Valeri de afstand best ver om te lopen. Hij wordt moe en ziet maar geen huis waar een licht brandt. Opeens glijdt uit en bezeert haar voet en ze horen van die huilende wolven. Allemaal niks fijn. En dan onverwacht ontmoeten ze de man die ze gisteren in de trein hadden gezien. Hij gaat ook naar dezelfde plek. Samen met vader ondersteunen ze moeder en zien ze snel een huis waar het licht brandt. Is daar de Here Jezus geboren roept Valeri? Ja, daar! In het huis gekomen gaat Valeri overal zoeken, nergens is de Here Jezus. Dan zegt een man; een hele tijd geleden is Hij geboren. Hij is nu in de hemel en kan ons allemaal zien. Hij wil in je hart wonen, vraag daar maar om. Ze onthouden het goed: de Here Jezus is er, al zien ze Hem niet. Het is al laat en Valeri is best dromerig maar hij zegt nog wel duidelijk: omdat de Here Jezus er is, dààrom is het morgen kerstfeest.

Dan is het pauze. De warme chocolademelk met luxe koekjes en chocolaatjes doen de ronde.
Ja, we zijn even afgestapt van het bekende kerstkransje. Dan arriveert Oom Wip en tante Aike van de Weg.
Wip van de Weg deelt de Bijbels uit. Er gaan 5 kinderen af, 4 jongens en 1 meisje; Bart Schoonhoven, Peter Jan van de Wetering, Thomas Broekhuizen, Jorrik van ´t Hul en Kellie Kroes. Dat is best een groot aantal. Voor elk kind is een speciaal woord. Welke familie zou Wip niet kennen en zodra hij twijfelt dan gooit hij wel een visje uit.
Elk kind is erg gelukkig met zijn zakje fruit, boek en verrassing. Want er zit ook nog een pen in de zak. In de pen zit een mooi rolletje, aan de ene zijde een plaatje van het land Israel en aan de andere zijde een ´gebed voor onderweg´. Dat is in het Engels maar de grotere kinderen hebben al wat Engels geleerd dus dat komt helemaal goed. Zo'n rolletje lijkt wel iets op de Thora, de bijbel in Israel. De pen komt ook uit Israël. 5 kinderen zijn er nu nog op de zondagsschool; Jessica, Esmee, Bridget, Lars en Isa. Ze kennen elkaar heel goed.
Hoe zou dat nu komen?☺  .

Dan sluit Wip af met gebed. We hopen elkaar vanavond weer te zien.
Voor meer foto's klik.........hier.