Afsluiting seizoen 2009/2010 Dagje uit naar Friesland

Een dagje uit met het evangelisatie koor

Op 3 juli is het zover, een feestelijke afsluiting van het seizoen. Om 8 uur ‘s morgens staan we nog gapend paraat bij Luctor om in de bus te stappen. De meesten van ons hebben een pak of fles frisdrank bij ons, bedoeld om ’s avonds te nuttigen bij onze terugkomst, maar ja, Luctor zit op slot. Wat nu? De hele dag de pakken meesjouwen? In de bloedhete auto laten staan? Gelukkig, tante Henny biedt uitkomst met haar nuchtere uitkijk op het leven “niet zeuren maar oplossen!”en fietst gauw naar huis om een sleutel te halen. Een paar minuten later zijn we al op weg. Henk van Olst laat ons genieten van een toeristische route zodat we al snel geen idee meer hebben van waar we zijn. Hij vertelt ondertussen allerlei interessante en sterke verhalen. Jammer dat ik niet wist dat er aan het einde van de dag een quiz zou volgen, anders had ik aantekeningen gemaakt.
Gart Franken zorgt voor de geestelijke mens. Hij deelt bladen uit met een vakansievarsien, geschreven door een groot dichter, zo bekend dat hij z’n naam niet onder z’n artikelen zet. Door de dag heen laten de mannen goed horen dat de dichter waarheid spreekt: “Wie mannen wie bint vindingrijk , wie gliert van noot naar noot. Dan binne wie altied net op tied in’t eind van ’t lied bie de goeie noot”.
De eerste stop is in Hindeloopen, waar we lekker koffie met gebak krijgen in café restaurant “ ’t Kalkoentje”.We mogen nog even op de dijk uitkijken maar worden dan weer gauw in de bus samengedreven. Dan gaat het richting het Jopie Huisman museum in Workum. Waarom een man als Vincent van Gogh zo bekend is met z’n aardappeleters terwijl Jopie Huisman prachtige werken heeft hangen, is mij een mysterie. Ik kijk m’n ogen uit en ben meteen fan. Hij heeft een breiwerkje hangen waarvan elke steek is geschilderd!! Volgens mij gaat het breien sneller dan het schilderen…………..Vooral de eerste en laatste paar schoenen van een dame maken indruk op me. Zo is er bij elk schilderij een verhaal.
We krijgen nog een heerlijke lunch aangeboden(waar was dat ook alweer?) en gaan dan richting het Sneekermeer voor een boottocht. Heerlijk in het zonnetje,(smeren met factor 30!)
Lekker briesje………het leven is goed. De tocht duurt minder lang dan ik dacht……volgens mij heb ik de ogen even dicht gehad en een stukje gemist. Dan gaan we weer richting Oldebroek. In de bus zingen we voor de zoveelste keer onze longen uit het lijf met het vakansievarsien en proberen de bijna onmogelijke puzzel op te lossen die Gart ook nog heeft uitgedeeld. Het is begrijpelijk dat we op deze manier weinig van het natuurschoon zien onderweg, en dan nog krijgen maar twee man (nou ja vrouw) het voor elkaar om het vage spreekwoord te vinden: “ Drie keer vroeg opstaan maakt een hele dag”. Volgens Gerrit van Boven is het duidelijk- ‘s morgens een keer, ’s middags een keer, en ’s avonds een keer opstaan, dan is je dag weer voorbij!
Bij Luctor komen nog een aantal thuisblijvers ons versterken. We nemen afscheid van Johan de Zwaan met een bloemetje. Bea laat duidelijk merken dat het vakansievarsien toch wat te luchtig is en gaat ons voor in een daverende zangsessie uit Johan de Heer om de dag toch nog op niveau te laten eindigen. Eindelijk komt dan de chinees en wordt het rustig aan de tafels- daar waren we aan toe. Moe nemen we afscheid van elkaar. En de prijs voor het oplossen van de puzzel? Een bakje heerlijke overgebleven nasi!!! Zo kunnen man en kroost ook nog meegenieten!

Ben ik wat vergeten? Leden van het koor worden uitgenodigd om aanvullingen aan te leveren!
Foto's van deze dag zijn ook van harte welkom