Overdenking

Aan een wereld verloren in… SCHULD

Op het moment van dit schrijven is het begin november, en het wereldnieuws wordt bepaald door de euro crisis in Europa, vele landen hebben jarenlang veel meer geld uitgegeven dan dat er verdiend werd, waardoor ze diep in de schulden zijn beland. De vraag wordt steeds nijpender: wie gaat het betalen, wie nemen de schulden over, waarom wij betalen als het hun eigen schuld is?

Als we nou eens los van geld naar de mens kijken, heeft dan het leven van de mens ook niet iets weg van deze Griekse tragedie: Er is een God die ons geschapen heeft, die vervolgens een aantal spelregels mee geeft (de tien geboden), zodat de mens in harmonie met God, zijn naarste en zichzelf kan leven. In de praktijk bleek dat de mens zich niet aan deze regels wilde houden, en ze met voeten trad. De regels werden als opgelegd ervaren, waren bovendien niet meer van deze tijd. De regels werden vervangen door iets wat je zou kunnen noemen: een alles op mezelf gerichte mentaliteit. En wat heeft "het Westen" de laatste 50 jaar feest gevierd, uitbundiger dan ooit, het kon niet op, ook in ons land werd er gesproken over de maakbare wereld, een wereld die naar eigen goeddunken in te vullen zou zijn, met als volkslied het Imagine van John Lennon.

En… er ontstonden grote schulden: hebzucht, immoreel gedrag, gestrande relaties, etc... Hoe is deze wereld te redden? Wie heeft de sleutel om al deze problemen op te lossen? Deze problemen zijn m.i. veel problematischer dan de euro crisis. En de wereldleiders zij lijken niet te komen met oplossingen rond de euro, laat staan dat er gesproken wordt over veel meer fundamentelere zaken zoals eerder genoemd.

Deze wereld lijkt steeds meer behoefte te hebben aan een personage die boven partijen staat, die eerlijk is, die autoriteit heeft, die een nieuwe aarde teweeg kan brengen… een Verlosser. Met bovenstaande in het achterhoofd moet ik zo denken aan Kerst, het feest waar arm en rijk, geleerd en minder geleerd, in een situatie van bezetting, optrokken naar Bethlehem, op zoek naar een betere wereld, daar waar in de velden het licht aan de hemel te zien was, daar waar de engel riep: U is heden de Zaligmaker geboren, welke is Christus, de Heere. Deze Verlosser kwam naar een wereld verloren in schuld, zoekend naar ieder mens die zijn schulden wil saneren. Of zoals een oud lied uit Glorieklokken het zegt: "Welk een genade voor mij, ’t bloed van de Heer kocht mij vrij, Vrij van mijn zonden, smarten en wonden, Welk een genade voor mij."

Dat een ieder van ons deze Kerst mag gaan beleven als een gebeurtenis zijnde voor u/jou persoonlijk.

Gezegende Kerst,

Erik Kolleman