Overdenking

Goede voornemens
We leven nog in het begin van het jaar en ik wil nog even met u nadenken over goede voornemens. De overdenking in het vorige maandblad ging daar ook over. Elkaar heil en zegen wensen en heil en zegen ontvangen doordat we met elkaar liefde en barmhartigheid royaal delen. Dat principe kwam ik pas ook weer tegen toen ik het bekende gedeelte van de overspelige vrouw in Johannes 8 las.
Misschien hebt u goede voornemens voor 2012. Misschien hebben die te maken met een leven dichter bij God. Betere keuzes maken. Breken met een zonde, meer van God in uw leven en minder zonde. Dat is een goed voornemen.
Wat zou het geweldig zijn als dit volmaakt zou lukken. Geen enkele zonde meer doen, volmaakt leven, helemaal puur zijn, helemaal zuiver. En wat zou het geweldig zijn als iedereen zo zou leven. Als de mensen om ons heen geen enkele zonde meer toe zouden laten. In ons en om ons heen niets meer van leugen, bedrog, egoïsme, verleiding, hoogmoed enz.
Helaas lukt mij dat niet. Helaas zie ik om mij heen dat de wereld geniet van de zonde en dat het de gemeente, de gelovigen ook niet lukt om volmaakt te leven.
In Johannes 8 lezen we hoe de schriftgeleerden die vrouw bij Jezus brengen om Hem te beproeven en hoe Jezus dat oplost. Zijn laatste woorden tegen deze vrouw zijn: “Ik veroordeel u ook niet, ga en zondig niet meer”.

Vanuit die tekst drie lessen voor ons:
1. Jezus spreekt deze vrouw vrij. Jezus spreekt ons ook vrij, veroordeelt ons niet als wij eerlijk zijn naar Hem en onze zonden erkennen. (1 Joh 1:9) Belijd uw zonde en accepteer ook Zijn vergeving. Hij reinigt ons, dus zijn wij schoon. Hij vergeeft ons dus zijn wij rechtvaardig.
2. Jezus spoort ons aan om heilig te leven “zondig niet meer”. Dat is geen vrijblijvend advies maar een serieuze opdracht.
3. De schriftgeleerden moesten beschaamd weggaan. Ze voelden zich ongetwijfeld beter en heiliger dan deze vrouw. In hun hart hadden ze haar al veroordeeld. Nu zegt Jezus: “Ik veroordeel u ook niet”. Laten wij elkaar niet oordelen. Het is zo makkelijk om de zonde van de ander te zien en die in ons hart of met onze mond te veroordelen. Daarbij past best een bijbeltekst en we hebben helemaal gelijk. Maar dat hadden deze schriftgeleerden ook. Toch stuurt Jezus hen op deze manier weg, met hun oordeel. En daarmee roept hij ons ook op “veroordeel elkaar niet”. Daarmee sluit het weer aan bij de oproep in de vorige overdenking “laten we liefde en barmhartigheid royaal delen” ook in 2012.

Gerrit Markus