 |
|
| |||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||
Hans en Carla Frinsel in Foie, Guiné Bissau
De afgelopen twee jaar hebben we als interim directeursechtpaar op Cornerstone (de zendingsopleiding van WEC) gewerkt. We hebben dit ervaren als een heel goede voorbereiding om terug te gaan naar het veld.
In Foie werken drie Nederlandse jonge vrouwen, die zich bezig houden met evangelisatie, basisgezondheidszorg, alfabetisering en scholenwerk. Ze hebben hard versterking nodig. We gaan helpen in gemeenteopbouwwerk en met praktische zaken, maar het KIMON bestuur wil met name dat we helpen het werk te structureren. Het team wordt geconfronteerd met veel noden en hulpvragen. We gaan met het team prioriteiten voor de toekomst bepalen. Niet wat voor ons ligt, maar wat we achterlaten valt ons moeilijk. We zullen onze kinderen missen en vooral ons kleinkind Noa, het dochtertje van Lisette en Jonathan. Volgende zomer zullen wij een korte tijd in Nederland te zijn, wanneer Peter uit Canada komt en om onze wederzijdse ouders te bezoeken. Carla’s bejaarde moeder is weduwe en heeft gezondheidsproblemen en de ouders van Hans zijn ook op hoge leeftijd en hebben meer zorg nodig. Wilt u met ons bidden voor onze kinderen en onze ouders. De infrastructuur in Guiné Bissau is zeer beperkt. Het reizen is niet makkelijk, post is onbetrouwbaar en vaste telefonie is er bijna niet buiten de hoofdstad. Wij zullen wel mobiel te bereiken zijn en we zullen zelfs de luxe hebben van e-mail. Dat betekent dat we toch in contact kunnen blijven met onze kinderen, familie en vrienden. We zijn geweldig dankbaar voor de toegewijde thuisfrontgroep en de steun die we vanuit Luctor ervaren. We staan in Foie in een zware geestelijke strijd. De laatste tijd is er veel tegenstand vanuit animistische hoek. Ook is het politiek onrustig in dit straatarme land. We hebben voorbede hard nodig in deze taak. Hans en Carla Frinsel |
Van 1976 tot 1992 waren wij werkzaam geweest in Guiné Bissau (West Afrika). De laatste zes jaar pionierden we in het zuiden van dat land onder de Biafada’s, een onbereikte islamitische bevolkingsgroep. Om gezondheidsredenen en vanwege de scholing van de kinderen kwamen we in 1992 naar Nederland. Het werk onder de Biafada’s was echter nog niet af en God had de belofte gegeven dat dit zou gebeuren wanneer we onze kinderen niet meer om ons heen zouden hebben. Die tijd lijkt nu te zijn gekomen. De oudste twee (Johan en Lisette) zijn getrouwd en we zijn dankbaar dat zij de Heer volgen. Peter, de jongste, is dit jaar begonnen aan een vierjarige opleiding aan Prairie Bible Institute in Canada. Hij heeft onze steun nog zeker nodig, maar daarvoor hoeven we niet in Nederland te zijn. 