Verslag project rijstpelmachine familie Frinsel

Inleiding
In april dienden wij een aanvraag in voor een subsidie uit het legaatfonds om daarmee een project voor een rijstpelmachine te realiseren. Rijst is het hoofdvoedsel en de productie van de rijst vraagt de inzet van de hele familie: mannen, vrouwen, zowel als kinderen (deze laatsten moeten, als de rijst nog op het veld staat, de vogels wegjagen die de rijpe rijst komen eten). Ook de geoogste rijst vraagt veel werk. Het pellen van de rijst, dat traditioneel in houten vijzels gedaan wordt, komt geheel voor de rekening van de vrouwen en is een zwaar en tijdrovend werk. Rijstpelmachines zijn daarom een heel welkome verlichting van die taak. Zulke machines verminderen de hoeveelheid zwaar werk en stimuleren daarmee hogere rijstproductie, maar sparen ook tijd uit die besteed kan worden aan andere voedsel productie. Veel dorpen hebben zo’n machine, maar in Empada ontbrak dit nog.

Uitvoering
We ontvingen daarvoor €1570 uit het fonds waarmee we direct de machine hebben aangeschaft. De machine moest uit het buurland Guinee Conakry komen en dat moest voor de regens gebeuren, omdat in het regenseizoene de wegen onbegaanbaar zijn. Het is gelukt om dat allemaal te regelen, al vielen de import en vervoerskosten wat tegen, waardoor de uitgaven iets hoger uitkwamen dan geraamd (begroot: ±€1717 ; kosten ±€1870). Dit verschil hebben we uit eigen middelen aangevuld.

In Empada hebben we vóór de regens ook een betonvloer gestort en een zinken afdak gebouwd op de plaats waar de machine zou moeten komen. De materialen voor deze constructie hebben we uit eigen middelen aangeschaft en de uitvoering werd vrijwillig gedaan door de zonen van Umaru, onze Biafada vriend, en een paar broeders uit de gemeente.

De regens waren dit jaar bijzonder goed, wat ook een goede oogst belooft. In oktober werd de eerste zgn ‘droge land rijst’ geoogst. Dit is rijst die verbouwd wordt op opengehakte plekken in het bos, in tegenstelling tot ‘paddy rijst’ die in laaggelegen velden wordt verbouwd, die vollopen met water. De oogst van de ‘paddy rijst’ begint pas eind december begin januari. De meeste mensen hebben een klein veld voor ‘droge land rijst’ en ook ‘paddy rijst’. De ‘droge land rijst’ moet voorkomen dat men aan het eind van het jaar, voor de grote ‘paddy’ oogst, honger lijdt.

In oktober hebben we Zé Ntchasso, een christen die we uit Foia kenden (waar we drie jaar geleden nog werkten) naar Empada gehaald, om drie jongens te trainen in het gebruik van de machine. Zé werkt al 5 jaar met een identieke machine. Hij heeft op heel effectieve wijze al zijn kennis aan deze jongens overgedragen. Hij heeft hen geleerd de machine te onderhouden, heeft hem opengemaakt om te laten zien wat er mis kon gaan en hoe het gemaakt moet worden, heeft hen geleerd hoe de machine afgesteld moet worden en hoe hij bediend moet worden om een goed resultaat te krijgen.

Resultaat
De machine draait nu drie weken en heeft al meer dan 2000 kilo gepelde rijst geproduceerd. De droge land rijst wordt dagelijks in beetjes geoogst (naar gelang het rijp is). Mensen komen met een zak of teil rijst naar de machine. Omdat de hoeveelheid van de droge land rijst beperkt is, gaat de machine momenteel alleen ’s middags van vier tot zeven aan. Als straks de grote oogst begint, zal de machine veel langere dagen draaien. De betaling (10% van de gepelde rijst) wordt verkocht en van de opbrengst gaat 40% naar het fonds voor onkosten van de machine (aanschaf van diesel, van olie, en eventueel reserveonderdelen en andere kosten voor onderhoud). Een tweede deel van 40% gaat naar de werkers; dit wordt verkocht of verdeeld in rijst, naargelang de wens. Van de overige 20% is 10% voor afschrijving van de machine, en voor het betalen van de belasting (de overheid belast rijstpelmachine met een bedrag van 60.000 franc cfa (bijna €100) per jaar. Tot nu toe werkt dit systeem heel goed en zien we dat we de kosten er zonder problemen uithalen en al een klein beetje geld voor reserveonderdelen hebben. (bepaalde onderdelen, zoals v-snaren en de kafzeef slijten snel en moeten een paar keer per jaar worden vervangen). Behalve dat de machine rijst produceert, wordt ook het kaf opgevangen en als veevoer gebruikt. Ook hiervan geldt dat 10% inkomsten voor machine wordt ingehouden.

De jongens die aan het project werken zijn enthousiast en ijverig. Het project wordt enorm op prijs gesteld, zowel door de lokale bevolking als door de lokale overheid.

Het project roept ook wel enige ‘jaloezie’ op. We hebben al verscheidene dorpen uit onze sector bij ons gehad om te vragen of we ook daar een rijstpelproject op kunnen zetten.

Conclusie
Tot nu toe is het project een groot succes en beantwoordt het helemaal aan de oorspronkelijk opzet:
– Het is een sociaal project dat waarvan bijna elk huishouden van Empada en dorpen in de omgeving profiteert en wat alszodanig zeer gewaardeerd wordt.
– Het helpt ons in onze relatie met de bevolking en in het bijzonder met de Biafada’s.

We zijn dankbaar voor de hulp en betrokkenheid die we van Luctor mochten ervaren om dit project op te zetten en ervaren Gods zegen op deze activiteiten. Op blad drie en vier van dit verslag voegen we enkele foto’s toe voor een impressie van het project.

Met hartelijke groet,

Hans en Carla Frinsel